Krótkofalowcy od dawna uruchamiali radiolatarnie (ang. beacon) - automatycznie pracujące stacje nadawcze - pozwalające na obserwację i badanie warunków propagacji fal w różnych zakresach częstotliwości a także ułatwiające zauważenie otwarć pasm spowodowanych zjawiskami występującymi sporadycznie i trudnymi do przewidzenia j.np. występowanie warstwy Es, duktów troposferycznych albo zorzy polarnej.
Radiolatarnie automatyczne o możliwie dużym zasięgu są instalowane przez kluby i związki krótkofalowców. Ich uruchomienie wymaga koordynacji częstotliwości pracy w skali krajowej lub międzynarodowej i uzyskania oddzielnego zezwolenia radiowego (licencji). Natomiast radiolatarnie bardzo małej mocy pracujące pod nadzorem operatora nie wymagają ani koordynacji częstotliwości ani własnych licencji. Przeważnie pracują one z QTH operatora w przewidzianych do tego celu i ogólnie znanych wycinkach pasm, ale ponieważ prawdopodobieństwo spowodowania przez nie zakłóceń w pracy innych użytkowników pasm jest znikome mogą one pracować na dowolnych częstotliwościach amatorskich w podzakresach przewidzianych dla używanej przez nie emisji.
Prywatne radiolatarnie tego rodzaju służą przeważnie również do badania warunków propagacji – stąd też wzięła się ich angielska nazwa Manned Experimental Propagation Transmitter, w skrócie MEPT – ale można je wykorzystywać też do transmisji różnego rodzaju danych telemetrycznych lub meteorologicznych, ostrzeżeń itp. albo badania przydatności różnych emisji w określonych warunkach propagacyjnych.
Cookie Control - Strona Ostrowskiego Klubu Krótkofalowców wykorzystuje cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze.
[Przeczytaj informacje o używanych przez nas Cookies].
Kliknij przycisk Akceptuj Cookies, aby zaakceptować Cookies.